Wykaz dokumentów potrzebnych przy załatwianiu formalności w kancelarii parafialnej:

    1. Metryka chrztu;


    2. Zaświadczenie o uczestnictwie w katechezie szkolnej lub świadectwo katechizacji;


    3. W przypadku osób starszych - świadectwo ukończenia katechizacji szkolnej.

Przygotowanie do Sakramentu Bierzmowania w roku szkolnym AD 2018/2019 rozpoczyna się dla uczniów klas

III gimnazjum oraz klas VIII na początku października 2018 r.

 

 

Kandydaci do Sakramentu Bierzmowania, który będzie udzielony w naszej Parafii

dnia 25 października AD 2018

 

W tym tygodniu zapraszamy na spotkania w małych grupach prowadzone przez animatorów dla Kandydatów do Sakramentu Bierzmowania. Terminy spotkań są następujące:

1. Poniedziałek – godz. 19.00 (grupa męska)

2. Wtorek – godz. 19.00 (grupa męska)

3. Czwartek – godz. 16.30 (grupa żeńska)

4. Czwartek – godz. 19.00 (grupa żeńska)

5. Piątek – godz. 18.30 (grupa żeńska)

6. Piątek – godz. 19.00 (grupa męska)


 


 


Kandydaci, którzy przez ponad rok uczestniczyli w kursie przygotowującym do tego wydarzenia powinni najpierw zdać pomyślnie wewnętrzny egzamin przeprowadzany indywidualnie, w formie zaproponowanej przez animatora małej grupy, do której należeli przez cały okres formacji.


Zakres tego wewnętrznego egzaminu obejmuje następujące prawdy katechizmowe i treści biblijne:


SPRAWDZIAN KATECHIZMOWY (szkoły ponadgimnazjalne):

1.    8 błogosławieństw (Mt 5, 3-10)

2.    6 głównych prawd wiary

3.    10 przykazań Bożych

4.    5 przykazań kościelnych (w nowym sformułowaniu)

5.    5 warunków sakramentu pokuty

6.    7 grzechów głównych

7.    7 darów Ducha Świętego

8.    7 sakramentów świętych

9.    3 rzeczy ostateczne

10.        3 najważniejsze dobre uczynki

11.        3 rady ewangeliczne

12.        7 uczynków miłosiernych względem ciała

13.        7 uczynków miłosiernych względem duszy

14.        Akt wiary

15.        Akt ufności

16.        Akt żalu

17.        Akt miłości

 

Pozytywne zaliczenie egzaminu wewnętrznego oznacza dopuszczenie do egzaminu kwalifikacyjnego do

przyjęcia Sakramentu Bierzmowania, który odbędzie się w terminie od 1 do 15 października AD 2018 z

udziałem kapłanów naszej Parafii.

Na egzamin przychodzimy z uzupełnionym indeksem!!! (zwłaszcza z opinią katechety z aktualnej szkoły oraz

opinią animatora małej grupy).

 


Na egzaminie kwalifikacyjnym Kandydaci będą odpowiadać na 5 pytań w następujących tematach:


I. Życiorys wybranego Patrona (którego imię przyjmuje Kandydat) - na egzamin przynosimy opracowanie na piśmie (minimum 20 pełnych zdań na stronie A4, bez rysunków) - każdy będzie na to pytanie odpowiadał ustnie (nie ma zwolnień).


II. Teksty z Mszy św. Bierzmowania wypowiadane przez Kandydatów - każdy będzie pytany o dwie formuły (nie ma zwolnień z tego tematu)

     A. "Pragniemy, aby Duch Święty / którego otrzymamy / umocnił nas do mężnego wyznawania wiary / i do postępowania według jej zasad."

     B. Dialog z Biskupem

                  + Ks. Biskup: "NN., przyjmij znamię Daru Ducha Świętego" / Kandydat: "Amen"

                  + Ks. Biskup: "Pokój z Tobą!" / Kandydat: "I z duchem Twoim!"

III. Czym jest Sakrament Bierzmowania? Materia, znaki i liturgia Sakramentu Bierzmowania. Skutki Sakramentu Sakramentu Bierzmowania. Kto go udziela i kto może przyjąć? (nie ma zwolnień). - zagadnienie będzie omówione na odrębnie ogłoszonym spotkaniu w środę 26 października 2018 r.

IV. Wymień 7 Darów Ducha Świętego i omów jeden z nich (można być zwolnionym dzięki wysokiej frekwencji podczas całorocznej formacji [Msze, nabożeństwa: majowe, czerwcowe, październikowe, spotkania grupowe]). - patrz niżej.

V. Dlaczego Kandydat chce przyjąć Sakrament Bierzmowania? (nie ma zwolnień).


 

Modlitwa o siedem darów Ducha Świętego ma swoje biblijne źródło. Są nim słowa proroka Izajasza:

"I wyrośnie różdżka z pnia Jessego,

wypuści się odrośl z jego korzeni.

I spocznie na niej Duch Pański,

duch mądrości i rozumu,

duch rady i męstwa,

duch wiedzy i bojaźni

Pańskiej (Iz 11,2)

Prorok opisuje w tych wersetach Mesjasza. A więc - w chrześcijańskim rozumieniu powyższych słów - to Jezus Chrystus jest ową różdżką i odroślą, na której spoczywa Duch. Do sześciu darów zapisanych w hebrajskiej wersji proroctwa, Septuaginta i Wulgata (czyli Biblia grecka i łacińska) dołączyły dar pobożności. I w ten sposób powstała modlitwa o siedem darów Ducha, która jest w gruncie rzeczy prośbą o jak największe - bo Duchowe - podobieństwo do Jezusa.

Siedmiu darom odpowiadają w Biblii owoce Ducha: „miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, opanowanie” (Ga 5,22).

Zauważmy: siedem darów Ducha oscyluje wokół mądrości życia. Jest to mądrość wywiedziona z wiary w Boga; to rozumienie życia przez jej (wiary) pryzmat. Dziewięć owoców Ducha stanowią „cnoty miękkie”, skupione wokół tego, co łagodne. Jest to łagodność wywiedziona z objawionego przez Jezusa „miłosiernego serca” Boga. „Szmer łagodnego powiewu” (a nie wichura, trzęsienie ziemi czy ogień) to miejsce, w którym „jest Bóg” (por. 1 Krl 19,11-12). Oto mądrość, oto jej owoce. Oto skutki siedmiu darów Ducha Świętego.

 

1. Dar mądrości

Jest on uczestniczeniem w mądrości Jezusa, czyli widzeniem ludzi, rzeczy i ich relacji takimi, jakimi widzi je On. Jest to dar patrzenia na rzeczywistość oczami Boga, widzenia wszystkiego w perspektywie wieczności. Święty Tomasz pisał w tym miejscu o mądrości jako o „Bożym instynkcie”. Dar mądrości jest związany bardziej z miłością niż z samym rozumem. Jego przeciwieństwem jest głupota, która jest brakiem smaku w sprawach Bożych. Głupota w myśleniu o życiu nie bierze pod uwagę krzyża, śmierci, kruchości życia; nie uwzględnia w ogóle Boga, zawęża horyzont życia wyłącznie do doczesności.

 

2. Dar rozumu

Jest on sztuką wnikania w tajemnice Boże. Dar rozumu pojmuje relację między Krzyżem a Trójcą Świętą, między moim krzyżem a miłością Boga - w konkretnej perspektywie mojego życia, losu. Pomaga on rozumieć głęboko to, co najważniejsze: życie, miłość, śmierć. Bez tego daru człowiek nie jest w stanie patrzeć z odwagą na to, co się z nim dzieje, traci „Ducha”. „Rozumnie” znaczy „biorąc pod uwagę Boga”.

 

3. Dar rady

Jest on kunsztem orientacji w moralnej złożoności życia. Pozwala radować się życiem, jego prostą, codzienną osnową. Pozwala się nie gubić, niweluje niepokój rodzący wątpliwości, z których powodu człowiek odwleka podjęcie „moralnych” decyzji. Dar rady przynosi duchowy pokój, uzdalnia do entuzjazmu i do działania. Jest źródłem pasji życia.

 

4. Dar męstwa

Jest pokarmem nadziei. To głównie ten dar uwalnia człowieka od lęku przed największym wrogiem - śmiercią. Daje siłę „Ducha”, potrzebną w trudnych doświadczeniach życia, takich jak choroby, rozłąki, sytuacje, o których wiemy, że nie będą miały ziemskiego happy endu. Dar męstwa pomaga czerpać siłę do życia z samego źródła witalności: z Boga samego.

 

5. Dar wiedzy (umiejętności)

Jest on poznawaniem prawdy o Bogu i budowaniem wiedzy o sobie, ludziach i świecie na tej właśnie prawdzie. Tak o tym darze mawiał święty Proboszcz z Ars: „chrześcijanin natchniony przez Ducha Świętego potrafi rozróżniać. Oko świata nie widzi dalej niż życie, tak jak i moje oko nie widzi dalej niż do tego muru, gdy drzwi kościoła są zamknięte; lecz oko chrześcijanina widzi aż po głębię wieczności”. A święta Teresa z Lisieux: „Wiedza Miłości, och tak! (...) Tylko takiej wiedzy pragnę!”.

 

6. Dar bojaźni Pańskiej

Jest on taką miłością do Boga, która świadoma jest własnej kruchości. To lęk przed tym, aby nie zerwać z Nim relacji, poczucie głębokie, że Bóg jest tajemnicą, z którą nie można igrać; lęk przed tym, że nie jest się w stanie sprostać wielkiej, Boskiej miłości, a równocześnie silne pragnienie bycia całym dla Boga. To dar, który owocuje odpowiedzialnością za siebie i innych. Bojaźń wobec Pana nie jest czymś, co miażdży, ale czymś, co poszerza serce i daje radość. W tym sensie jest syntezą biblijnej duchowości.

 

7. Dar pobożności

Jest on zdolnością traktowania Boga jako Ojca. Czyli bycia wobec Niego na sposób synowski; prosto, z ciepłym szacunkiem, czule; wychwalając Go i adorując. Światłem dla „bycia pobożnym” jest Jezus i Jego słowo Abba, Jego modlitwa. Ale pobożność wyraża się również w sposobie odnoszenia się do ludzi. Poznać ją po wrażliwości, delikatności, serdeczności. Łagodność jest jej lakmusowym papierkiem. Jej przeciwieństwem jest niezdolność rozumienia innych, niewrażliwość na nich, zatwardziałość serca. Pobożność ma po prostu swoje źródło w świadomości, że jest się dzieckiem Boga. I jest tej świadomości siłą oraz owocem. A jeśli się tego poczucia nie ma, to źle się traktuje zarówno Boga, jak i ludzi...

 

(sporządzono na podstawie artykułu Ks. Jerzego Szymika "Siedem Darów Ducha")

 


 

WARUNKI, jakie według Katechizmu Kościoła Katolickiego, musi spełniać świadek Sakramentu Bierzmowania:

 

Przepisy nowego Kodeksu Prawa Kanonicznego ogłoszonego przez Papieża Jana Pawła II dnia 25 stycznia 1983 roku postanawiają w kanonach 892 oraz 893 §1 i §2 w kwestii wyboru świadka dla kandydata do sakramentu bierzmowania co następuje:

1.    Wedle możności bierzmowanemu powinien towarzyszyć świadek, który ma troszczyć się, ażeby bierzmowany postępował jako prawdziwy świadek Chrystusa i wiernie wypełniał obowiązki związane z tym sakramentem. (Kan. 892)

2.    Ten może spełniać zadanie świadka, kto wypełnia następujące warunki (Kan. 893 §1):

•    jest wyznaczony przez przyjmującego bierzmowanie i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania

•    ukończył 16 lat

•    jest katolikiem, już bierzmowanym i przyjął wcześniej Sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić

•    jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej

•    nie jest ojcem lub matką przyjmującego bierzmowanie (chyba że proboszcz lub szafarz sakramentu jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku).

3.    Wypada, aby świadkiem bierzmowania był ktoś z chrzestnych bierzmowanego. (Kan. 893 §2)

 

Kandydat do Bierzmowania powinien przedstawić jeszcze przed Bierzmowaniem aktualne (nie starsze niż 3-miesięczne) świadectwo swojego Świadka, o które może starać się wyłącznie osoba poproszona o pełnienie tej funkcji w parafii miejsca własnego zamieszkania.